در این مطلب می‌خوانید: غلبه بر عادت به تعويق انداختن كارها,مشکل به تعویق انداختن کارها,معني به تاخير انداختن,به تاخیر انداختن کاری در جدول,درمان اهمال کاری,چرا ما کارها را به تعویق می اندازیم,تنبلی و به تعویق انداختن کارها,جلوگیری از به تعویق انداختن کارها,ویژگی های اهمال کار, ریشه ها و علل تعلل در کارها,احساس خود کم بینی,پایین بودن سطح تحمل
" تعلل و به تاخیر انداختن کارها" از جمله مشکلاتی است که در وجود هر شخص ممکن است لانه کرده باشد و بر تمام اندیشه ها و گرایش ها و رفتارهای او تأثیر گذاشته است.

اهمال کاری این است که کاری را که تصمیم به انجام آن را داریم به آینده موکول کنیم. به تعویق بیندازیم ، تعلل کنیم، سبک بشماریم و سهل انگاری کنیم. در واقع نوعی بی حالی و تنبلی است.

ویژگی های اهمال کار

فرد اهمال کار ویژگی هایی دارد که از این قرار است:

1. تأخیر در انجام کاری که قصد انجامش را داریم.

2. همه افراد حتی مبتلایان به اهمال کاری این آسیب روانی را نکوهش می کنند و از آن تنفر دارند.

3. اهمال کاری به سرعت به صورت عادت در افراد ظاهر می شود ، و آمار نشان می دهد که این عادت در بیشتر مردم وجود دارد.

4. این بیماری مسری است؛ یعنی از حالتی به حالت دیگر انسان و از فرد به جامعه و از جامعه ای به جامعه دیگر سرایت می کند و می تواند به خانه ، خانواده، جامعه و فرهنگ آسیب برساند.

اگر این بی حالی و تنبلی درمان نشود بعد از مدتی دچار چند عارضه جسمی و روحی می شود که عبارتند از: افسردگی، وحشت زدگی درونی، دلهره و احساس ترس های درونی

ریشه ها و علل تعلل در کارها

ریشه یابی اهمال کاری درمان آن را آسان می کند. عوامل گوناگونی باعث تعلل می شوند که در 2 دسته کلی قرار دارند:

  • عوامل درونی و روانی
  • عوامل بیرونی و محیطی
  • عوامل درونی و روانی تعلل در کار ها

1.احساس خود کم بینی

عوامل متعددی باعث این احساس در فرد می شوند.

وقتی کسی از خود توقع دارد کاری که انجام می دهد بهترین و کامل ترین باشد و به نتیجه دلخواه نمی رسد ممکن است این احساس به او دست دهد.

نقص های جسمانی مثل کوتاهی قد ، نازیبایی  و ...ممکن است این احساس را در فرد به وجود آورد.

گاهی خانواده ناخواسته باعث میشوند فرزند حس خود کم بینی داشته باشد وقتی از او توقع زیادی دارند و فرزند نمی تواند به خواست های بلند پروازانه آن ها برسد.

2.دم بینی

بعضی انسان ها قادر به دیدن افق های دور دست نیستند و تنها زمان کوتاهی از عمر خود را می بینندانگار همه چیز برای آن ها امروز است و فردایی وجود ندارد. ناگفته نماند که افراد دم بین در امر دنیا هم موفق نخواهند بود؛ چرا که تنها مزد امروز را می خواهند و به آینده و فردا بی توجه اند.

برای درمان این بیماری روانی دوراندیشی در امور اجتماعی است . این جاست که می توان شیوه ادیان الهی را راه علاج دانست ؛ چرا که اعتقاد به قیامت و بسنده نکردن به زندگی دو روزه دنیا ، از مهم ترین آموزه های پیامبران است.

3.پایین بودن سطح تحمل

میزان تحمل پذیری افراد به خلق و خو، ساختار فیزیولوژیک و عوامل محیطی بستگی دارد. البته اراده را در تحمل پذیری نباید نادیده گرفت.کسانی که به زندگی خوش بین ترند، تحمل ناملایمات زندگی برایشان آسان تر است و کار برای آن ها رنج آور نیست.

4.کمال گرایی وسواس گونه

کمال گرایی و دقت برای خوب انجام گرفتن کار لازم است اما کمال گرایی وسواس گونه که هر چه را که انجام می دهد ناکافی ببیند راه مناسبی برای بالا بردن کیفیت نیست. درمان آن در بیان اهل بیت بی اعتنایی است که شاهراه نجات از وسواس دانسته شده است.

5.لذت جویی و راحت طلبی

لذت جویی آنی و بی تابی در رسیدن به خوشی نوعی کوته بینی است. راه رهایی از این بیماری روی آوردن به لذت جویی دراز مدت است. مثلا کسی که آرزوی رسیدن به مرحله فارغ التحصیلی را دارد باید از تفریحات زودگذر چشم بپوشد و از بازی و شب نشینی و تفریح خود کم کند تا وقت مناسبی برای مطالعه پیدا کند.

امام علی ع می فرمایند " خوشبخت ترین مردم کسی است که لذت ناپایدار (دنیا) را برای لذت پایدار(آخرت) واگذارد.

6.شرمساری

اگر شما کاری کنید که آن را نادرست بدانید ، در خود احساس شرمساری می کنید.این هیجان می تواند باعث عقب انداختن کار بشود.مثلا وقتی کار را دیر به استاد تحویل می دهید و نمره پایین می گیرید شرمنده می شوید و کار بعدی را با سردی بیشتری انجام می دهید. برای درمان این آفت تلاش کنید از خطاهای پی در پی جدا پرهیز کنید تا احساس شرم ، اضطراب و هیجان در شما پایدار نشود.

7. اضطراب

اضطراب در نتیجه ترس از عدم موفقیت در آینده  به وجود می آید. شخص خود را ضعیف احساس می کند و می ترسد که در کارش موفق نشود . این ترس و اضطراب باعث به تعویق انداختن کارها می شود. پذیرش ریسک که اقتضای زندگی است ، خود می تواند نوعی درمان به حساب آید.  حضرت علی ع فرمودند: چون از کاری ترسیدی به همان کار بپرداز.

همه‌ ما گاهی اوقات کارها را به زمان دیگری موکول می‌کنیم و با این پدیده آشنا هستیم. زمانی که کارها را به تعویق می‌اندازیم، درواقع زمان آزاد را هدر می‌دهیم و کارهای مهمی را که به‌عهده داریم، به آخرین لحظات موکول می‌کنیم. در چنین لحظه‌هایی به شدت دچار اضطراب می‌شویم و افسوس می‌خوریم که ای کاش کارمان را زودتر شروع کرده بودیم.

کسانی که دائما کارهای خود را به زمان دیگری موکول می‌کنند، احتمالا چندین سال از زندگی خود را در این چرخه سپری کرده‌اند. تعلل‌کردن، کارها را به عقب‌انداختن، سست‌شدن، پنهان‌شدن از کار، روبه‌روشدن با آن در آخرین لحظه و سپس تکرار دوباره‌ی این چرخه. به تعویق‌انداختن کارها حقیقتا یک عادت نادرست است که ما را از بین می‌برد و از دستیابی به اهداف بزرگ‌تر در زندگی جلوگیری می‌کند. اجازه ندهید که این عادت اشتباه تمام زندگی شما را هدر دهد. در ادامه با چند راهکار عملی آشنا می‌شوید که برای غلبه بر به تعویق‌انداختن کارها به شما کمک می‌‌کند.

۱. کارتان را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید

یکی از دلایلی که باعث می‌شود کارها را به زمان دیگری موکول کنیم این است که به صورت ناخودآگاه تصور می‌کنیم که کار برای‌ ما بیش از اندازه حجیم است. پیشنهاد می‌کنیم کار اصلی را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کرده و به صورت مجزا روی هر مرحله تمرکز کنید. اگر مشکل برطرف نشد، باید این کار را ادامه دهید و بخش‌ها را کوچک‌تر کنید. به زودی متوجه می‌شوید وظیفه‌ای که به عهده دارید، ساده‌تر از چیزی است که تصور می‌کنید و ترجیح می‌دهید که بلافاصله کار را تمام کنید.

برای مثال نویسندگی را در نظر بگیرید. نوشتن کتاب در مجموع یک پروژه‌ی بزرگ است که می‌تواند بسیار سنگین و حجیم باشد. اما اگر آن را به مراحل مختلف مثل ۱) تحقیق، ۲) تصمیم گیری برای موضوع، ۳) ایجاد طرح کلی، ۴) طراحی محتوا، ۵) نوشتن فصل‌های ۱ تا ۱۰، ۶) اصلاح و غیره تقسیم کنید، متوجه می‌شوید که همه چیز قابل کنترل است. سپس می‌توانید روی مراحل ضروری تمرکز کنید و بدون فکرکردن به مراحل دیگر، آن را به بهترین شکل انجام دهید. پس از پایان هر مرحله می‌توانید به سراغ مرحله‌ی بعدی بروید.

۲. محیط پیرامون خود را تغییر دهید

محیط‌های مختلف تأثیرات متفاوتی بر میزان بهره وری ما دارند. به میز کار و اتاق خود نگاه کنید. این محیط شما را به کارکردن ترغیب می‌کند یا اینکه باعث خواب آلودگی می‌شود؟ اگر حالت دوم درست باشد، پس بهتر است محیط کار خود را تغییر دهید. فراموش نکنید محیطی که قبلا در شما ایجاد انگیزه می‌کرد،‌ احتمالا پس از چند مدت چنین تأثیری نخواهد داشت. در این صورت، زمان آن رسیده که محیط اطراف خود را کمی تغییر دهید.

۳. یک جدول زمانی جزئی با ضرب‌الاجل‌های مشخص طراحی کنید

اگر فقط یک ضرب‌الاجل برای تحویل کار داشته باشید، به راحتی دچار عادت اشتباه به تعویق انداختن کارها می‌شوید. در این حالت احساس می‌کنیم که وقت کافی داریم و کار را به زمان دیگری موکول می‌کنیم.

همان‌طور که در بالا اشاره شد، پروژه‌ای که در دست دارید را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید؛ سپس یک جدول زمانی کلی طراحی کنید که مهلت پایانی هرکدام از مراحل با جزئیات در آن مشخص شده باشد. به این ترتیب می‌دانید که برای هرکدام از وظایف، یک مهلت مشخص دارید که باید در همان تاریخ انجام شود. این جدول زمانی باید تا اندازه‌ای برنامه ریزی شده باشد که اگر یکی از کارها را به‌موقع انجام ندهید، تمامی مراحل دیگر را تحت تأثیر قرار بدهد. با این روش، حالت ضروری برای انجام کار نیز ایجاد می‌شود. می‌توانید بسته به حجم پروژه، آن را در بخش‌های ماهانه، هفتگی و سپس روزانه تقسیم کنید.

۴. تعلل‌های کوتاه و بلندمدت را کنار بگذارید

[اگر بیش از اندازه دچار این عادت اشتباه هستید، احتمالا به این دلیل است که به تعویق انداختن کارها را برای خودتان آسان کرده‌اید]

اگر بیش از اندازه دچار این عادت اشتباه هستید، احتمالا به این دلیل است که به تعویق انداختن کارها را برای خودتان آسان کرده‌اید. به بیان دیگر،‌ زمان ارزشمند را با کارهای دیگر هدر می‌دهید. می‌توانید لیست صفحات بوکمارک شده در مرورگر را به پوشه‌ی دیگری انتقال دهید که دسترسی آسانی نداشته باشد. سیستم هشدار یا نوتیفیکیشن اتوماتیک در ایمیل را غیرفعال کنید. از تمام حواس‌پرتی‌های محیط اطراف خلاص شوید. برخی افراد حتی ترجیح می‌دهند حساب کاربری خود را در شبکه‌های اجتماعی، حذف یا غیرفعال کنند. بهتر است برای غلبه بر این عادت اشتباه، رفتارهایمان را آگاهانه و از روی اختیار انتخاب کنیم تا اینکه با روش‌های خودمختار، این عادت را بی‌اثر و متوقف کنیم. در هر صورت اگر احساس می‌کنید کارهایی مثل حذف‌کردن حساب کاربری ضروری است، این کار را انجام دهید.

۵. با افرادی معاشرت کنید که انگیزه‌ی لازم را در شما ایجاد می‌کنند

بدون شک اگر ده دقیقه با افرادی مثل «بیل گیتس» و «استیو جابز» صحبت کنید، حتما انگیزه‌ی لازم برای کارکردن را پیدا خواهید کرد. افرادی که با آنها معاشرت می‌کنیم بر رفتارهایمان تأثیر می‌گذارند. قطعا نمی‌توانیم به «بیل گیتس» و «استیو جابز» دسترسی داشته باشیم، اما این ویژگی در هر حالتی قابل اجراست. از میان دوستان، ‌خانواده، همکارها و غیره، با افرادی معاشرت کنید که انگیزه و نیروی محرکه‌ی لازم را ایجاد می‌کنند؛ این افراد معمولا سخت کوشی بیشتری دارند. به‌زودی متوجه می‌شوید که روحیه و انرژی آنها به شما نیز منتقل شده است.

۶. دوست پیدا کنید

پیداکردن دوست و همراه باعث می‌شود که روند کار سرگرم‌کننده شود. بهتر است این همراه نیز اهداف مخصوص به خود را داشته باشد. بدین ترتیب هر دوی شما در مقابل اهداف و برنامه‌های یکدیگر مسئول و پاسخگو خواهید بود. اهداف شما الزاما نباید مشابه باشند؛ هرچند که در صورت تشابه اهداف می‌توانید چیزهای بیشتری از یکدیگر یاد بگیرید.

۷. با دیگران درباره‌ اهداف‌تان گفتگو کنید

بازگوکردن اهداف با اطرافیان تأثیری مشابه حالت شماره ۶ دارد. با دوستان، همکارها،‌ خانواده و آشنایان درباره‌ی پروژه‌هایتان حرف بزنید. بدین ترتیب هر زمان که با آنها ملاقات می‌‌کنید، کنجکاو می‌شوند که درباره‌ی وضعیت پروژه پرس‌وجو کنند. برای مثال اگر پروژه‌هایی که در دست دارید را در بلاگ شخصی، توییتر و فیسبوک به اشتراک بگذارید، دوستان‌تان جویای روند پیشرفت آنها می‌شوند. به این ترتیب، در مقابل برنامه‌های خود مسئول و پاسخگو خواهید بود.

۸. به دنبال کسانی باشید که قبلا به چیزی که می‌خواهید دست پیدا کرده‌اند

می‌خواهید به چه چیزی دست پیدا کنید؟ چه کسانی قبلا به چیزی که شما در حال حاضر می‌خواهید، دست یافته‌اند؟ به دنبال این افراد باشید و با آنها ارتباط برقرار کنید. برقراری ارتباط با این افراد به شما نشان می‌دهد اهدافی که انتخاب کرده‌اید، دست‌یافتنی هستند؛ تنها کافیست عمل کنید. این روش یکی از بهترین محرک‌ها برای اقدام و عمل است.

۹. اهداف خود را بازبینی کنید

اگر مدتهاست که کارتان را به تعویق می‌اندازید، احتمالا بازتاب‌دهنده‌ی این است که یک ناهماهنگی میان کاری که انجام می‌دهید و چیزی که می‌خواهید وجود دارد. گاهی اوقات با کشف و آگاهی بیشتر درباره‌ی خودمان،‌ اهداف‌مان را بزرگ می‌کنیم؛ اما با تغییرندادن اهداف، ‌مانع از بازتاب صحیح رشد آنها می‌شویم. از کار فاصله بگیرید (مثل یک مسافرت کوتاه یا تعطیلات آخر هفته) و خودتان را دوباره سازمان‌دهی کنید. دقیقا می‌خواهید به چه چیزی دست پیدا کنید؟ برای رسیدن به آن دقیقا باید چه کارهایی انجام دهید؟ باید چه گام‌هایی بردارید؟ آیا کار فعلی شما با مقصد نهایی هم‌جهت است؟ در غیر این صورت باید چه کار کنید؟

۱۰. کارها را بیش‌ از حد پیچیده نکنید

آیا منتظر بهترین زمان برای انجام کار هستید؟ احتمالا فکر می‌کنید که به دلایل مختلف نمی‌توانید کارتان را در همین لحظه انجام دهید. چنین افکاری را از ذهن خارج کنید؛ چراکه بهترین و بی‌نقص‌ترین زمان هرگز وجود نخواهد داشت. اگر دائما منتظر چنین زمانی باشید، هرگز نمی‌توانید هیچ کاری را به اتمام برسانید. کمال گرایییکی از اصلی‌ترین دلایل به تعویق انداختن کارها است.

۱۱. کار را از جایی شروع کنید و فقط انجام دهید

در پایان، همه چیز تنها به اقدام‌کردن ختم می‌شود. می‌توانید تمامی مراحل تعیین استراتژی، برنامه‌ریزی و نظریه‌پردازی را طی کنید،‌ اما اگر در نهایت اقدام نکنید،‌ هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. بسیاری از افراد دائما از شرایط زندگی خود ناراضی هستند،‌ اما همچنان از اقدام‌کردن امتناع می‌کنند. هیچ‌کس در راه رسیدن به موفقیت، کارها را به زمان دیگری موکول نکرده است. اگر می‌خواهید کاری را انجام دهید، فقط کافیست از جایی شروع کنید و آن را انجام دهید.

کدامیک از این توصیه‌ها برای شما کارآمدتر بوده است؟ آیا برای جلوگیری از این عادت،‌ روش مخصوص به خود را دارید؟ آنها را با ما به اشتراک بگذارید.

منبع : چطور | بیتوته

افزودن دیدگاه جدید