در هر مرحله از زندگی خود تصمیم هایی می گیریم که زندگی افرادی را که در آینده به آن ها تبدیل خواهیم شد به شدت تحت تأثیر قرار می دهند، ولی هنگامی که به آن افراد تبدیل می شویم، همیشه از تصمیم هایی که گرفته ایم خوشحال نمی شویم.
در هر مرحله از زندگی خود تصمیم هایی می گیریم که زندگی افرادی را که در آینده به آن ها تبدیل خواهیم شد به شدت تحت تأثیر قرار می دهند، ولی هنگامی که به آن افراد تبدیل می شویم، همیشه از تصمیم هایی که گرفته ایم خوشحال نمی شویم. به این ترتیب جوان ها پول خوبی برای برداشتن خالکوبی هایی می دهند که نوجوان ها پول خوبی برای انجامشان داده اند. افراد میانسال شیفته جدایی از افرادی هستند که جوان ها شیفته وصال آنان بودند. افراد سن و سال دار در تلاش برای از دست دادن چیزی هستند که میانسالان به شدت سعی در بدست آوردنشان داشتند. و این ادامه دارد. پرسشی که مرا، به عنوان یک روانشناس، به خود مشغول ساخته این است که چرا تصمیم هایی می گیریم که اغلب مایه پشیمانی خود آینده ما هستند؟

دَن گیلبرت نتایج پژوهش درباره پدیده ای را ارائه می دهد که وی آن را "پایان توهّم تاریخ" می نامد، توهّمی که از طریق آن تصور می کنیم فردی که هم اکنون هستیم، همان فردی است که برای بقیه عمر خواهیم بود. اشاره: این درست نیست.

"انسان ها کارهای در حال انجامی هستند که خود به اشتباه فکر می کنند تمام شده اند."

 

 

 

 

منبع: ted.com

کلمات کلیدی

افزودن دیدگاه جدید

نمایش دیدگاه ها
ashkan
دیدگاه: 
فوق العاده است این سخنرانی... واقعا مدت ها بود به این موضوعات فکر میکردم که پیری من چه شکلی خواهد بود. ولی این خیلی خیلی جالب و درست بود و برای کلی از دوستانم فرستادم این رو...